Το μέτρημα


Μία, δύο, τρεις.
Φεύγουν απανωτές,
ωσάν παράλογα διδάγματα,
συμβουλές σοφού που τον τρώει στον ιστό της η τρέλα,
μέρες πολλές,
πλοία ανέστια, 
φορτία με λήθη του Θερμαϊκού-
οι μέρες σου.
Μην ρωτάς πια γιατί.
Ξέρεις πως αυτό είναι το μόνο των ημερών σου ταξίδιον,
πως οι καιροί δε λυγίζουν σε ερωτήματα μάταια
όπως η αγάπη κι ο θάνατός της,
πως ο λοξός χρησμός της ζωής σου
υπαινίσσεται μια πορεία άνευ νοήματος.
Μην ζητας τη λογική στις απαντήσεις,
μήτε και απαντήσεις στο παράλογο.
Ένα μονάχα πια να επιθυμείς,
να πάψεις να μετράς.